ลักษณะพฤกษศาสตร์ของต้นสร้อยสายเพชร
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Clerodendrum wallichii Merr.
ชื่อภาษาอังกฤษ : Nodding Clerodendron
ชื่ออื่นๆ : ระย้าแก้ว,พวงระย้า,ตุ้มหูพระอินทร์,สร้อยระย้า,สังวาลย์พระอินทร์
ลำต้น : เป็นไม้พุ่ม ลำต้นผิวเกลี้ยง กิ่งจะโค้งลงหาโคนต้น กิ่งก้านเปราะหักได้ง่าย ไม่ควรปลูกในพื้นที่ที่มีลมแรง มีระบบรากฝอยที่สามารถขยายออกไปได้ไกลโดยไม่ทำลายโครงสร้างของบ้าน ควรปลูกให้ห่างจากบ้านหรือตัวอาคารประมาณ 1 เมตร
ใบ : เป็นใบเดี่ยว ใบรูปไข่กลับแกมรูปขอบขนาน โคนใบสอบ ปลายใบเรียวแหลม ขอบใบเรียบ ใบบางเกลี้ยง ใบสีเขียวเข้มเป็นมัน
ดอก : ออกเป็นช่อตามยอด หรือที่ปลายกิ่ง มีช่อดอกย่อยหลายช่อ ดอกสีขาว กลีบรองดอกสีแดง ออกดอกเยอะในฤดูหนาว ระยะการบานของดอกนานเป็นเดือน ช่อดอกจะบานและยาวออกมาเรื่อยๆ จนกว่าจะบานหมด ดอกมีกลิ่นหอมอ่อนๆ กลิ่นของดอกสามารถล่อให้แมลงและผีเสื้อเข้ามาหาได้
ผล :กลม สีดำเป็นมัน
![](https://www.nanagarden.com/picture/article/20240101152454_d17a3d8e-2f6b-47fc-beeb-fa8abcce1ab5.jpg)
การขยายพันธุ์ของต้นสร้อยสายเพชร
การตอนกิ่ง,ปักชำกิ่ง,แยกไหล เพาะเมล็ด
การดูแลต้นสร้อยสายเพชร
ปลูกได้ในดินร่วนระบายน้ำดี ชอบแดดรำไร ต้องการน้ำปานกลางถึงมาก หากโดนแดดจัดใบจะไหม้
ประโยชน์ของต้นสร้อยสายเพชร
นิยมปลูกเป็นไม้ประดับตามอาคารบ้านเรือนและสถานที่ต่างๆ